Karnataka Assembly Rewind- 12: First Non-Congress Chief Minister Ramakrishna Hegde

Karnataka Assembly Rewind- 12:  First Non-Congress Chief Minister Ramakrishna Hegde

Kere Manjunath ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

For the first time after independence, a non-Congress government came to power in the state. Apart from the first five-year period, the Congress government was in the state for 31 years. Janata Party and Devaraj Arasu Congress all came together and for the first time Congress lost the election. The major reason for the defeat in the state was the Congress government's strong preference for the pro-Kannada Gokak movement.

In the elections held on May 1, 1983, the Janata Party won 95 seats out of 224 constituencies. Congress got 82 seats. Thus, BJP, Left parties and 16 non-party MLAs joined hands with Janata Paksha. Ramakrishna Hegade assumed power as the first non-Congress chief minister, a man wanted by both in the rivalry between Okkaligas and Lingayats. The seventh Legislative Assembly came into existence on 10 March 1983.

In the 1984 Lok Sabha elections, Janata Party won only 4 seats out of 28 constituencies in the state. This led to a backlash and Chief Minister Ramakrishna Hegde, who felt that he had no moral right to be in power, decided to seek a new mandate. He appealed to the governor to dissolve the assembly. Thus, on 2 January 1985, the Seventh Legislative Assembly was dissolved. The non-Congress government came to power but did not complete its three-year term. The reason for this is Janata Paksha's decision to get a new mandate with a clear majority.

D.B.Chandra Gowda who had won from Tirthahalli in the seventh term of the Legislative Assembly was the speaker. Veerappa Moily of Indira Congress, which had won from Karkala, was the leader of the opposition. Bapu Gowda Darshanapura and K.G. Maheshwarappa was the chief whip during this period. K.S. Singrigowda was also the assembly secretary during this period. A total of 104 days were held in the two-year assembly. After Umashankar Dixit, Govinda Narayan and Ashok Nath Banerjee were the governors.  

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-12: ಪ್ರಥಮ ಕಾಂಗ್ರೆಸೇತರ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆ

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸೇತರ ಸರ್ಕಾರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಪ್ರಥಮ ಐದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನಂತರ 31 ವರ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರವೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿತ್ತು. ಜನತಾಪಕ್ಷ, ದೇವರಾಜ್ ಅರಸು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೋಲುವಂತಾಯಿತು. ಕನ್ನಡಪರವಾದ ಗೋಕಾಕ್ ಚಳವಳಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಲವು ತೋರದ್ದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೋಲು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

1983ರ ಮೇ 1ರಂದು ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ 224 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ 95 ಸ್ಥಾನಗಳಿಸಿದ ಜನತಾಪಕ್ಷ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನಪಡೆಯಿತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ 82 ಸ್ಥಾನಕ್ಕಿಳಿಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ, ಜನತಾಪಕ್ಷದೊಂದಿಗೆ ಬಿಜೆಪಿ, ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ 16 ಪಕ್ಷೇತರ ಶಾಸಕರು ಕೈಜೋಡಿಸಿದರು. ಒಕ್ಕಲಿಗ ಹಾಗೂ ಲಿಂಗಾಯತರ ನಡುವಿನ ಪೈಪೋಟಿ-ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಬೇಕಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸೇತರ ಪ್ರಥಮ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಏಳನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ 1983ರ ಮಾರ್ಚ್ 10ರಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು.

1984ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ 28 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜನತಾಪಕ್ಷ ಕೇವಲ 4 ಸ್ಥಾನಗಳನು ಮಾತ್ರ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿತು. ಇದರಿಂದ ಹಿನ್ನಡೆ ಆಯಿತು ಹಾಗೂ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರಲು ನೈತಿಕ ಹಕ್ಕಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆ ಅವರು, ಹೊಸದಾಗಿ ಜನಾದೇಶ ಪಡೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ವಿಧಾನಸಭೆಯನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಲು ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಹೀಗಾಗಿ 1985ರ ಜನವರಿ 2ರಂದು ಏಳನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ ವಿಸರ್ಜನೆಯಾಯಿತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸೇತರ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರೂ ಮೂರು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯನ್ನೂ ಪೂರೈಸಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಹೊಸ ಜನಾದೇಶವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟ ಬಹುಮತದೊಂದಿಗೆ ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಜನತಾಪಕ್ಷದ ನಿರ್ಧಾರ.

ಏಳನೇ ಅವಧಿಯ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಗೆದ್ದಿದ್ದ ಡಿ.ಬಿ. ಚಂದ್ರೇಗೌಡ ಸ್ಪೀಕರ್ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದ್ದರು. ಕಾರ್ಕಳದಿಂದ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ಇಂದಿರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ವೀರಪ್ಪ ಮೊಯಿಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಬಾಪುಗೌಡ ದರ್ಶನಾಪುರ ಹಾಗೂ ಕೆ.ಜಿ. ಮಹೇಶ್ವರಪ್ಪ ಅವರು ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಸಚೇತಕರಾಗಿದ್ದರು. ಕೆ.ಎಸ್. ಸಿಂಗ್ರಿಗೌಡ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲೂ ವಿಧಾನಸಭೆ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಎರಡು ವರ್ಷದ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾರೆ 104 ದಿನ ಕಲಾಪ ನಡೆಯಿತು. ಉಮಾಶಂಕರ್ ದೀಕ್ಷಿತ್ ನಂತರ ಗೋವಿಂದನಾರಾಯಣ ಹಾಗೂ ಅಶೋಕ್ ನಾಥ್ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಾಗಿದ್ದರು.

Karnataka Assembly Rewind- 11: Aras- Leader of Opposition

Karnataka Assembly Rewind- 11: Aras- Leader of Opposition, Gundurao CM as Chief Minister

Kere Manjunath ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

The Janata Party was a strong rival to Indira's Congress in the post-Emergency elections. Although it had a huge impact at the national level, the Indira Congress led by Devaraj Aras could not see defeat in the state. In 1978, Indira's Congress won 149 seats in the Assembly elections, which were expanded to 224 constituencies, and Devaraj Aras became the Chief Minister for the second time. Aras assumed power on 28 February 1978.

Janata Party won 59 seats and became the opposition. S.R.Bommai who had won from Hubli Rural Constituency became the leader of the opposition. He stepped down from this position on 17th July 1979. Because, due to the dispute between Devaraj Aras and Indira Gandhi, Aras was Indira's opponent. Some of those who won from Indira Congress on that occasion identified with Arasu. Janata Party  supported his government. With this support Arasu continued as Chief Minister. R.Gundurao had won in Somwarpet in Indira Congress became the Leader of the Opposition on 17 December 1979.

In the 1980 Lok Sabha elections, Indira Congress and Arasu Congress contested separately. The ruling Congress did not win a single seat. Indira's Congress won 27 out of 28 seats. Then Devaraja Aras stepped down as Chief Minister. R.Gundurao of Indira Congress became the Chief Minister on 12 January 1980. Devaraj Aras became the Leader of Opposition. The Gundurao regime was portrayed as a government favored by Indira Gandhi. Corruption of some ministers, Gokak movement, Naragunda, Nalagunda farmers' movements became a thorn in the side of the Gundurao government.

A. Lakshmeesagar of Janata Paksha was the Leader of Opposition during the final period. K.H.Ranganath who won from Hiriyur Constituency was the speaker. During the Sixth Legislative Assembly which was dissolved on June 8, 1983, T. Venkataswamy, M. Subbarao and K.S. Singrigowda worked as secretary. D.B. After Kalmankar became the First Whip (Chief Whip) in 1975, Manikarao Patil, B. Bhaskar Shetty was the whip.  

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-11: ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ- ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಾಗಿ ಅರಸ್, ಗುಂಡೂರಾವ್ ಸಿಎಂ

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ನಂತರ ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗೆ ಪ್ರಬಲ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದು ಜನತಾ ಪಕ್ಷ. ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದರೂ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜ್ ಅರಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಇಂದಿರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗೆ ಸೋಲು ಕಾಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. 1978ರಲ್ಲಿ 224 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾದ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ 149 ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದು, ದೇವರಾಜ್ ಅರಸ್ ಎರಡನೇ ಬಾರಿಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರು. 1978ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 28ರಂದು ಅರಸ್ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ಜನತಾ ಪಕ್ಷ 59 ಸ್ಥಾನ ಗಳಿಸಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಸ್ಥಾನ ಅಲಂಕರಿಸಿತು. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಗೆದ್ದಿದ್ದ ಎಸ್.ಆರ್. ಬೊಮ್ಮಾಯಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಾದರು. 1979ರ ಜುಲೈ 17ಕ್ಕೆ ಇವರು ಈ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಇಳಿದರು. ಏಕೆಂದರೆ, ದೇವರಾಜ್ ಅರಸ್ ಹಾಗೂ ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ನಡುವೆ ವಿವಾದದಿಂದ ಅರಸ್ ಅವರು ಇಂದಿರಾ ಎದುರಾಳಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಿಂದ ಗೆದ್ದವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅರಸು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡರು. ಜನತಾ ಪಕ್ಷ ಅರಸು ಅವರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿತು. ಅವರ ಬೆಂಬಲದಿಂದ ಅರಸು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದರು. ಇಂದಿರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಸೋಮವಾರಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿದ್ದ ಆರ್. ಗುಂಡೂರಾವ್ 1979ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 17ರಂದು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಾದರು.

1980ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹಾಗೂ ಅರಸು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಕಣಕ್ಕಿಳಿದರು. ಅರಸು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಂದು ಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ 28ರಲ್ಲಿ 27 ಸ್ಥಾನ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿತು. ಆಗ ದೇವರಾಜ ಅರಸ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದರು. ಇಂದಿರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಆರ್. ಗುಂಡೂರಾವ್ 1980ರ ಜನವರಿ 12ರಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರು. ದೇವರಾಜ್ ಅರಸ್ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕ ಸ್ಥಾನ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು. ಗುಂಡೂರಾವ್ ಆಡಳಿತ ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯವರ ಕೃಪಾಪೋಷಿತ ಸರ್ಕಾರ ಎಂದೇ ಬಿಂಬಿತವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವು ಸಚಿವರ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಗೋಕಾಕ್ ಚಳವಳಿ, ನರಗುಂದ, ನವಲಗುಂದ ರೈತರ ಚಳವಳಿಗಳು ಗುಂಡೂರಾವ್ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕಂಟಕವಾದವು.

ಅವಧಿಯ ಅಂತಿಮ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನತಾಪಕ್ಷದ ಎ.ಲಕ್ಷ್ಮೀಸಾಗರ್ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಹಿರಿಯೂರು ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ಕೆ.ಎಚ್. ರಂಗನಾಥ್ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆಗಿದ್ದರು. 1983ರ ಜೂನ್ 8ರಂದು ವಿಸರ್ಜನೆಯಾದ ಆರನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಟಿ. ವೆಂಕಟಸ್ವಾಮಿ, ಎಂ. ಸುಬ್ಬರಾವ್ ಹಾಗೂ ಕೆ.ಎಸ್. ಸಿಂಗ್ರಿಗೌಡ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಡಿ.ಬಿ. ಕಲ್ಮಣಕರ್ ಅವರು 1975ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ವಿಪ್ (ಮುಖ್ಯ ಸಚೇತಕ)ರಾಗಿದ್ದ ನಂತರ ಈ  ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಮಾಣಿಕರಾವ್ ಪಾಟೀಲ್, ಬಿ. ಭಾಸ್ಕರ ಶೆಟ್ಟಿ ವಿಪ್ ಆಗಿದ್ದರು.

 

Karnataka Assembly Rewind-10: H.D. Deve Gowda was the leader of the opposition

Karnataka Assembly Rewind-10: H.D. Deve Gowda was the leader of the opposition, Nagaratnamma was the first woman speaker

Kere Manjunath ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

Since the Congress was divided, Kamaraj, Nijalingappa, Ramakrishna Hegde, H.D. Deve Gowda was all identified with the Congress (O). The state leadership of Indira Gandhi's Congress (R) was took over by D. Devaraj Aras. Assembly elections were held on March 2, 1972. Indira Gandhi's Congress came to power in the state by winning 165 out of 216 constituencies. D. Devaraj Aras assumed office as Chief Minister on March 20. The fifth Legislative Assembly came into existence on 24 March 1972.

Indira Congress became famous for winning 165 seats for the first time in the history of the state. D.Devaraj Aras during his tenure, successfully adapted Indira Gandhi's 'Garibi Hathao' slogan and brought about revolutionary changes in the Land Revenue Act and gained popular recognition. Aras had no opposition from all these reform programs. Thus, the credit of completing the entire five-year term of the Legislative Assembly went to Devaraj Aras as the only Chief Minister. And plus one year.  This remains the record till then.

Due to the 42nd Amendment of the Constitution, the term of the Legislative Assembly was extended to a period of one year. Finally on December 31, 1977, the fifth assembly was dissolved. There was President's rule from 31 December 1977 to 28 February 1978.

H.D.Deve Gowda who won from Congress (O) from Holenarasipur constituency in the fifth assembly period was the Leader of the Opposition till March 17, 1976. H.T.Krishnappa was elected from Nagamangala Constituency was the Leader of the Opposition till October 25, 1976. H.D. Deve Gowda served as Leader of the Opposition for a second term from 18 November 1976 to 31 December 1977.

K.S.Nagaratnamma was elected from Gundlupet constituency by Indira Gandhi Congress, created a record as the first woman Speaker of the Legislative Assembly. Nagaratnamma was the Speaker from March 24, 1972 to March 17, 1978. P. Venkataramana was the Speaker from 17 March 1978 to 3 October 1980.

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-10: ಎಚ್.ಡಿ. ದೇವೇಗೌಡ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕ, ನಾಗರತ್ನಮ್ಮ ಪ್ರಥಮ ಮಹಿಳಾ ಸ್ಪೀಕರ್

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಇಬ್ಭಾಗವಾದ್ದರಿಂದ ಕಾಮರಾಜ್, ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ, ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆ, ಎಚ್.ಡಿ. ದೇವೇಗೌಡ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ (ಓ)ದೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಅವರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ (ಆರ್) ರಾಜ್ಯ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ಡಿ. ದೇವರಾಜ್ ಅರಸು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. 1972ರ ಮಾರ್ಚ್ 2ರಂದು ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಿತು. 216 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ 165ರಲ್ಲಿ ಜಯಭೇರಿ ಬಾರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯಿತು. ಡಿ. ದೇವರಾಜ್ ಅರಸ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಚ್ 20ರಂದು ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಐದನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ 1972ರ ಮಾರ್ಚ್ 24ರಿಂದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.

ರಾಜ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಪಕ್ಷವೊಂದು 165 ಸ್ಥಾನ ಗಳಿಸಿದ ಖ್ಯಾತಿ ಇಂದಿರಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಡೆಯಿತು. ಡಿ. ದೇವರಾಜ್ ಅರಸ್ ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಅವರ ‘ಗರೀಬಿ ಹಠಾವೋ’ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಭೂ ಕಂದಾಯ ಕಾಯಿದೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದು ಜನಮನ್ನಣೆ ಗಳಿಸಿದರು. ಈ ಎಲ್ಲ ಸುಧಾರಣೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಅರಸ್ ಅವರಿಗೆ ವಿರೋಧವೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಐದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಬ್ಬರೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಪೂರೈಸಿದ ಕೀರ್ತಿ ದೇವರಾಜ್ ಅರಸ್ ಅವರದ್ದಾಯಿತು. ಇದು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ ದಾಖಲೆಯೇ ಆಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.

ಸಂವಿಧಾನದ 42ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಿಂದಾಗಿ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ 1977ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 31ರಂದು ಐದನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ ವಿಸರ್ಜನೆಯಾಯಿತು. 1977ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 31ರಿಂದ 1978ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 28ರವರೆಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆಡಳಿತವಿತ್ತು.

ಐದನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆನರಸೀಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ (ಓ)ದಿಂದ ಗೆಲವು ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ಎಚ್.ಡಿ. ದೇವೇಗೌಡ 1976ರ ಮಾರ್ಚ್ 17ರವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ನಾಗಮಂಗಲ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದ ಎಚ್.ಟಿ. ಕೃಷ್ಣಪ್ಪ 1976ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 25ರವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಎಚ್.ಡಿ. ದೇವೇಗೌಡ ಎರಡನೇ ಅವಧಿಗೆ 1976ರ ನವೆಂಬರ್ 18ರಿಂದ 1977ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 31ರವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು.

ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಿಂದ ಗುಂಡ್ಲುಪೇಟೆ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದ ಕೆ.ಎಸ್. ನಾಗರತ್ನಮ್ಮ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಪ್ರಥಮ ಮಹಿಳಾ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆಗಿ ದಾಖಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. 1972ರ ಮಾರ್ಚ್ 24ರಿಂದ 1978ರ ಮಾರ್ಚ್ 17ರವರೆಗೆ ನಾಗರತ್ನಮ್ಮ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆಗಿದ್ದರು. ಪಿ. ವೆಂಕಟರಮಣ 1978ರ ಮಾರ್ಚ್ 17ರಿಂದ 1980ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 3ರವರೆಗೆ ಸ್ಪೀಕರ್ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರು.

Karnataka Assembly Rewind- 9: Congress split, assembly dissolved

Karnataka Assembly Rewind- 9: Congress split, assembly dissolved

Kere Manjunath ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

Chief Minister S. Nijalingappa's term of the third assembly ended successfully. In this spirit, the Congress contested the 1967 elections under his leadership. Eight constituencies have increased this time. The Congress won 126 out of 216 constituencies and came to power for the fourth time in a row. S.Nijalingappa  who was elected unopposed in Shigagaon constituency himself became the Chief Minister for the third time. Through this, the fourth assembly came into existence on 15 March 1967. S.Nizhalingappa who was the Chief Minister for one year and two months  got the support of the National Congress.
S.Nijalingappa has to play an important role in national politics, resigned as Chief Minister. On May 29, 1968, the young leader Virendra Patil, who was in his cabinet, was made Chief Minister. In 1969 there was an uproar in the National Congress. This confusion often split the party. The Old Congress (O) led by Kamaraj, Morarji, Nijalingappa and the New Congress (R) led by Indira Gandhi came to be known. Chief Minister Virendra Patil identified with the old Congress on this occasion. The fourth Legislative Assembly was dissolved on April 14, 1971 due to confusion in the vote of confidence. President's rule was enforced. There was President's rule till March 20, 1972.
Jayachamarajendra Wodeyar was the Governor till May 4, 1964. From May 4, 1964 to April 2, 1965, S.M. Shringesh, from April 2, 1965 to May 13, 1967 V.V. Giri, 13th May 1967 to 30th August 1969 GS Pathak, 30th August 1969 to 30th August Somnath Iyer (Acting) Governor. Dharmaveera was the Governor from 23 October 1969 to 1 February 1972 and Mohanlal Sukhadia from 1 February 1972 to 1 January 1976.
Although there was a lot of confusion in the fourth assembly, the assembly continued for 226 days. S.Shivappa from Praja Socialist Party who was the leader of the opposition in the previous period  continued till December 22, 1970. Since the Congress was divided, H.Siddaveerappa identified with the new Congress, was the leader of the opposition till 14 April 1971. As Vaikuntha Baliga, who continued as Speaker during this period, died on June 6, 1968, S. D. Kotawale was elected as the speaker.

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-9: ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಇಬ್ಭಾಗ, ವಿಧಾನಸಭೆ ವಿಸರ್ಜನೆ

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವರ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲೇ ಮೂರನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅವಧಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಇದೇ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲೇ 1967ರ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿತ್ತು. ಈ ಬಾರಿ ಎಂಟು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು. 216 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ 126 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸತತ ನಾಲ್ಕನೇ ಬಾರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿಯಿತು. ಶಿಗ್ಗಾಂವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವಿರೋಧವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವರೇ ಮೂರನೇ ಬಾರಿಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರು. ಈ ಮೂಲಕ 1967ರ ಮಾರ್ಚ್ 15ರಂದು ನಾಲ್ಕನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವರಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಬುಲಾವ್ ಬಂದಿತ್ತು.

ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಾದ್ದರಿಂದ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜಿನಾಮೆ ನೀಡಿದರು. ತಮ್ಮ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಯುವ ನಾಯಕ ವೀರೇಂದ್ರ ಪಾಟೀಲ್‌ಗೆ 1968ರ ಮೇ 29ರಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿದರು. 1969ರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು. ಈ ಗೊಂದಲ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಕ್ಷ ಇಬ್ಭಾಗವಾಯಿತು. ಕಾಮರಾಜ್, ಮೊರಾರ್ಜಿ, ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ನೇತೃತ್ವದ ಹಳೆಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ (ಓ) ಹಾಗೂ ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ನೇತೃತ್ವದ ಹೊಸ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ (ಆರ್) ಎಂದು ಹೆಸರಾಯಿತು. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವೀರೇಂದ್ರ ಪಾಟೀಲ್ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡರು. ವಿಶ್ವಾಸಮತದ ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಗಿ 1971ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 14ರಂದು ನಾಲ್ಕನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ ವಿಸರ್ಜನೆಯಾಯಿತು. ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆಡಳಿತ ಜಾರಿಯಾಯಿತು. 1972ರ ಮಾರ್ಚ್ 20ರವರೆಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆಡಳಿತವಿತ್ತು.

ಜಯಚಾಮರಾಜೇಂದ್ರ ಒಡೆಯರ್ ಅವರು 1964ರ ಮೇ 4ರವರೆಗೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಾಗಿದ್ದರು. 1964ರ ಮೇ 4ರಿಂದ 1965ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 2ರವರೆಗೆ ಎಸ್.ಎಂ. ಶೃಂಗೇಶ್, 1965ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 2ರಿಂದ 1967ರ ಮೇ 13ರವರೆಗೆ ವಿ.ವಿ. ಗಿರಿ, 1967ರ ಮೇ 13ರಿಂದ 1969ರ ಆಗಸ್ಟ್ 30ರವರೆಗ ಜಿ.ಎಸ್.ಪಾಠಕ್, 1969ರ ಆಗಸ್ಟ್ 30ರಿಂದ ಆಗಸ್ಟ್ 30ರವರೆಗೆ ಸೋಮನಾಥ್ ಅಯ್ಯರ್ (ಹಂಗಾಮಿ) ರಾಜ್ಯಪಾಲರಾಗಿದ್ದರು. ಧರ್ಮವೀರ ಅವರ 1969ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 23ರಿಂದ 1972ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 1ರವರೆಗೆ ಹಾಗೂ ಮೋಹನ್‌ಲಾಲ್ ಸುಖಾಡಿಯಾ ಅವರು 1972ರಿಂದ ಫೆಬ್ರವರಿ 1ರಿಂದ 1976ರ ಜನವರಿ 1ರವರೆಗೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಾಗಿದ್ದರು.

ನಾಲ್ಕನೇ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಗೊಂದಲವಿದ್ದರೂ 226 ದಿನ ವಿಧಾನಸಭೆ ಕಲಾಪ ನಡೆಯಿತು. ಹಿಂದಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಜಾ ಸೋಷಿಯಲಿಸ್ಟ್ ಪಾರ್ಟಿಯ ಎಸ್. ಶಿವಪ್ಪ ಅವರು 1970ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 22ರವರೆಗೂ ಮುಂದುವರಿದರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಇಬ್ಭಾಗವಾದ್ದರಿಂದ ಹೊಸ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡ ಎಚ್. ಸಿದ್ದವೀರಪ್ಪ 1971ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 14ರವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆಗಿ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದ ವೈಕುಂಠ ಬಾಳಿಗಾ 1968ರ ಜೂನ್ 6ರಂದು ನಿಧನರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಎಸ್. ಡಿ. ಕೋಟವಾಲೆ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದರು.

 

Karnataka Assembly Rewind- 8: Shivappa was the first opposition leader

Karnataka Assembly Rewind- 8: Shivappa was the first opposition leader, Nijalingappa defeated, but become a CM

Kere Manjunath ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

Congress, which had held the helm of the state for two consecutive terms, planned to come to power for the third time.  S.Nijalingappa who was demoted from the post of Chief Minister for lack of confidence,  was again given the responsibility of leadership.  Congress contested the 1962 elections under his leadership.  In the elections held on February 19, the Congress won 138 seats out of 208 constituencies and came to power.  However, S.Nijalingappa who was portrayed as the chief ministerial candidate lost in Hosdurga by a margin of 5709 votes.  Thus, Shivalingappa Rudrappa Kanti became the sixth Chief Minister of  State.

 S.R.  Kanti's chief ministership did not last long.  Reluctantly resigned before the end of three months.  Because, Bagalkote MLA B.T.Mural wants  S. Nijalingappa to be the Chief Minister,  resigned from his post. In the by-election held for that constituency, Nijalingappa and two others had submitted their nomination papers.  Since the nomination papers of the other two were rejected, S.  Nijalingappa was elected unopposed.  As the previous plan of the Congress, S.  Nijalingappa was made Chief Minister.  The term of the third Legislative Assembly was from March 15, 1962 to February 28, 1967. S.  Nijalingappa completed this term.  Besides providing many facilities in the field of agriculture, industry, transport and irrigation, he brought innovation.  Thus S.  Nijalingappa was also known as the 'Builder of Modern Karnataka'.

For the first time in this term of the Assembly, the post of Leader of the Opposition was given. This post was made available to the Praja Socialist Party which had a strength of 20 members and S.Shivappa who was elected from Shravanabelagola,  became the first opposition leader. B.Vaikuntha Baliga of Belthangadi Constituency became the speaker. G.S.Venkataramana Iyer  who was also the Assembly Secretary in the previous period continued till 18 September 1965. Hanumanthappa became the secretary after him. The session of the Legislative Assembly lasted for a minimum of 59 days and a maximum of 98 days in a year for five years. A total of 365 days of proceedings were held in the third legislative session.

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-8: ಶಿವಪ್ಪ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕ, ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವರಿಗೆ ಸೋಲು

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತ ಚುಕ್ಕಾಣಿಯನ್ನು ಸತತ ಎರಡು ಬಾರಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಮೂರನೇ ಬಾರಿಗೂ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಲು ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿತು. ವಿಶ್ವಾಸ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದ್ದ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ನಾಯಕತ್ವದ ಹೊಣೆ ಹೊರಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ 1962ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಸಿತು. ಫೆಬ್ರವರಿ 19ರಂದು ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ 208 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ 138 ಸ್ಥಾನಗಳನು ಗೆದ್ದು ಅಧಿಕಾರದ ಗದ್ದುಗೆಗೇರಿತು. ಆದರೆ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಎಂದೇ ಬಿಂಬಿತವಾಗಿದ್ದ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವರು ಹೊಸದುರ್ಗದಲ್ಲಿ 5709 ಮತಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ, ಶಿವಲಿಂಗಪ್ಪ ರುದ್ರಪ್ಪ ಕಂಠಿ ರಾಜ್ಯದ ಆರನೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರು.

ಎಸ್.ಆರ್. ಕಂಠಿ ಅವರ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನ ಬಹುದಿನ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಮುಗಿಯುವುದರೊಳಗೇ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರಾಜಿನಾಮೆ ನೀಡಿದರು. ಏಕೆಂದರೆ, ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಬಾಗಲಕೋಟೆ ಶಾಸಕ ಬಿ.ಟಿ. ಮುರಾಳ್ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜಿನಾಮೆ ನೀಡಿದರು. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ನಡೆದ ಉಪ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಹಾಗೂ ಇಬ್ಬರು ನಾಮಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಇತರೆ ಇಬ್ಬರ ನಾಮಪತ್ರ ತಿರಸ್ಕಾರವಾದ್ದರಿಂದ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವಿರೋಧವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಹಿಂದಿನ ಯೋಜನೆಯಂತೆ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವರಿಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಪಟ್ಟ ಧರಿಸಲಾಯಿತು. ಮೂರನೇ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಅವಧಿ 1962ರ ಮಾರ್ಚ್ 15ರಿಂದ 1967ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 28. ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು. ಕೃಷಿ, ಕೈಗಾರಿಕೆ, ಸಾರಿಗೆ ಹಾಗೂ ನೀರಾವರಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಸೌಲಭ್ಯ ನೀಡುವ ಜತೆಗೆ ಹೊಸತನ ತಂದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವರನು ‘ಆಧುನಿಕ ಕರ್ನಾಟಕದ ನಿರ್ಮಾತೃ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕನ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಲಾಯಿತು. 20 ಸದಸ್ಯರ ಬಲ ಹೊಂದಿದ್ದ ಪ್ರಜಾ ಸೋಷಿಯಲಿಸ್ಟ್ ಪಾರ್ಟಿಗೆ ಈ ಹುದ್ದೆ ಲಭ್ಯವಾಗಿ, ಶ್ರವಣಬೆಳಗೊಳದಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದ ಎಸ್. ಶಿವಪ್ಪ ಅವರು ಪ್ರಥಮ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಾದರು. ಬೆಳ್ತಂಗಡಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಬಿ. ವೈಕುಂಠ ಬಾಳಿಗಾ ಅವರು ಸ್ಪೀಕರ್ ಆದರು. ಹಿಂದಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲೂ ವಿಧಾನಸಭೆ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದ ಜಿ.ಎಸ್. ವೆಂಕಟರಮಣ ಅಯ್ಯರ್ 1965ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 18ರವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದರು. ಅವರ ನಂತರ ಹನುಮಂತಪ್ಪ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾದರು. ವಿಧಾನಸಭೆ ಕಲಾಪ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ ಎಂದರೆ 59 ದಿನ ಹಾಗೂ ಗರಿಷ್ಠ 98 ದಿನ ನಡೆಯಿತು. ಒಟ್ಟಾರೆ 365 ದಿನಗಳ ಕಲಾಪ ಮೂರನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು.

 

Karnataka Assembly Rewind-7: Two chief ministers in the second term

Karnataka Assembly Rewind-7: Two chief ministers in the second term

Kere Manjunath ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

 The second election to the state assembly was held on February 25, 1957.  In the first election, 99 candidates were elected in 80 constituencies.  In the second election, 208 candidates won in 179 constituencies.  Two candidates had a chance to win in large constituencies.  Out of these 208 candidates, Congress won 150 seats.  S.Nijalingappa won from Molakalmuru constituency, which is described as the builder of modern Karnataka,  continued as Chief Minister.  The term of the second assembly was from 10 June 1957 to 1 March 1962.  But S.Nijalingappa who completed one and a half years  resigned as Chief Minister.

Among the Congress MLAs,  Discontent with S.Nijalingappa's leadership erupted.  They were forced to prove their trustworthiness.  In this case S.  Nijalingappa resigned as Chief Minister.  Jamkhandi Constituency MLA B.D.  Jatti assumed office as Chief Minister on 16 May 1958. The cabinet led by   B.D. Jatti successfully completed the task.  In 1954 H.  Siddaiah, then Honnali's H.S.  Rudrappa and Hunagunda's S.R.  Kanthi finished this term as speaker.  GS  Venkataramana Iyer himself was the assembly secretary during this period as well.  Jayachamarajendra Wodeyar was appointed as the first Governor of the state in 1956.  Wodeyar was appointed as the Governor on 1st November 1956 after the state integration.

 The Second Legislative Assembly had extended the days of its sessions.  269 ​​days session was held during the first assembly period.  In the second period this number went up to 375.  All these events took place in Vidhansouda.  At the end of the previous term i.e. on December 19, 1956, the first session was held in the newly constructed Vidhana Soudha.  It was limited to 10 days only.  The entire proceedings of the Second Legislative Assembly were held in Vidhana soudha.

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-7: ಎರಡನೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಎರಡನೇ ಚುನಾವಣೆ 1957ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 25ರಂದು ನಡೆಯಿತು. ಮೊದಲ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ 80 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ 99 ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎರಡನೇ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ 179 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ 208 ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದರು. ದೊಡ್ಡ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಗೆಲ್ಲುವ ಅವಕಾಶವಿತ್ತು. ಈ 208 ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ 150 ಸ್ಥಾನಗಳನು ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬಹುಮತ ಸಾಧಿಸಿತು. ಆಧುನಿಕ ಕರ್ನಾಟಕದ ನಿರ್ಮಾತೃ ಎಂದೇ ಬಣ್ಣಿಸಲಾದ ಮೊಳಕಾಲ್ಮೂರು ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದರು. ಎರಡನೇ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಅವಧಿ 1957ರ ಜೂನ್ 10ರಿಂದ 1962ರ ಮಾರ್ಚ್ 1ರವರೆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ ಮುಗಿಸಿದ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜಿನಾಮೆ ನೀಡಿದರು.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಶಾಸಕರಲ್ಲಿ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ನಾಯಕತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಮತವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಒತ್ತಾಯ ಎದುರಾಯಿತು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜಿನಾಮೆ ನೀಡಿದರು. ಜಮಖಂಡಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಶಾಸಕ ಬಿ.ಡಿ. ಜತ್ತಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ 1958ರ ಮೇ 16ರಂದು ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಎರಡನೇ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಬಿ.ಡಿ. ಜತ್ತಿ ನೇತೃತ್ವದ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರೈಸಿತು. 1954ರಲ್ಲಿ ಎಚ್. ಸಿದ್ದಯ್ಯ ನಂತರ ಹೊನ್ನಾಳಿಯ ಎಚ್.ಎಸ್. ರುದ್ರಪ್ಪ ಹಾಗೂ ಹುನಗುಂದದ ಎಸ್.ಆರ್. ಕಂಠಿ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆಗಿ ಈ ಅವಧಿ ಮುಗಿಸಿದರು. ಜಿ.ಎಸ್. ವೆಂಕಟರಮಣ ಅಯ್ಯರ್ ಅವರೇ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲೂ ವಿಧಾನಸಭೆ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದರು. ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಥಮ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಾಗಿ 1956ರಲ್ಲಿ ಜಯಚಾಮರಾಜೇಂದ್ರ ಒಡೆಯರ್ ನೇಮಕವಾಗಿದ್ದರು. ರಾಜ್ಯ ಏಕೀಕರಣದ ನಂತರ ಅಂದರೆ 1956ರ ನವೆಂಬರ್ 1ರಂದು ಒಡೆಯರ್ ಅವರನು ರಾಜ್ಯಪಾಲರನಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಎರಡನೇ ವಿಧಾನಸಭೆ ತನ್ನ ಅಧಿವೇಶನಗಳ ದಿನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಪ್ರಥಮ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 269 ದಿನ ಅಧಿವೇಶನ ನಡೆದಿತ್ತು. ಎರಡನೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 375ಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟಿತು. ವಿಧಾನಸೌಧದಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲ ಕಲಾಪಗಳು ನಡೆದವು. ಹಿಂದಿನ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ 1956ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 19ರಂದು ಹೊಸದಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡಿದ್ದ ವಿಧಾನಸೌಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಅಧಿವೇಶನ ನಡೆದಿತ್ತು. ಅದು ಕೇವಲ 10 ದಿನಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಎರಡನೇ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಲಾಪಗಳು  ವಿಧಾನಸೌಧದಲ್ಲೇ ನಡೆದವು.

 

Karnataka Assembly Rewind-6: Three Chief Ministers in the first term

Karnataka Assembly Rewind-6: Three Chief Ministers in the first term

Kere Manjunath ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

For the first time after the constitution of India, elections were held for the state assembly.  This election was held on March 27, 1952.  80 members were elected by the people.  There were 74 members from the Indian National Congress.  Therefore, Kengal Hanumantaiah took office as the first elected Chief Minister on March 30, 1952.  Kengal Hanumanthaiah, who was elected from Ramanagara constituency, was the progenitor of the construction of Vidhana Soudha in the state.  The first assembly session under his chairmanship was held on June 18, 1952 at 11 am in the conference hall of the old public building in Bangalore i.e. today's High Court building.  V.Venkatappa who was selected from Chanapatna  was appointed as the Honorary Speaker.  Venkatappa himself administered the oath to all the elected members including Chief Minister Kengal Hanumanthiah.  Shantaveri Gopal Gowda and H.  Siddaiah contested.  H.Siddaiah who got 74 votes, became the first speaker.  GS  Venkataramana Iyer was the secretary.  The term of the first Legislative Assembly was from 18 June 1952 to 31 March 1957. However, the state saw three Chief Ministers during this period itself.

 In 1956, Kengal Hanumanthiah stepped into national politics during the creation of a language-wise state.  Thus, he resigned from the post of Chief Minister on August 19, 1956.  Kadidal Manjappa, the winner of Tirthahalli Constituency took over as Chief Minister in his place.  But he had to resign on October 31, 1956, before completing his three-month term.  S.Nijalingappa who was elected to the Lok Sabha from Chitradurga constituency, who played a very important role during the state integration, was elected as Chief Minister.  S.Nijalingappa who took office on November 1, 1956  served the state's first legislative term.  That is, he worked till March 31, 1957.  Elections to the second assembly were held during this period.  A total of 269 days of assembly session was held during the first assembly.

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-6: ಪ್ರಥಮ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ಮೂವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ ರಚನೆ ನಂತರ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಿತು. 1952ರ ಮಾರ್ಚ್ 27ರಂದು ಈ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಿತು. 80 ಸದಸ್ಯರು ಜನರಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಿಂದ 74 ಸದಸ್ಯರಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಥಮ ಚುನಾಯಿತ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಕೆಂಗಲ್ ಹನುಮಂತಯ್ಯ 1952ರ ಮಾರ್ಚ್ 30ರಂದು ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ರಾಮನಗರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದ ಕೆಂಗಲ್ ಹನುಮಂತಯ್ಯ ರಾಜ್ಯದ ವಿಧಾನಸೌಧ ನಿರ್ಮಾಣದ ಮೂಲಪುರುಷ. ಇವರ ಸಭಾನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅಧಿವೇಶನ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹಳೆಯ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಟ್ಟಡದ ಸಮ್ಮೇಳನ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಇಂದಿನ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಕಟ್ಟಡದಲ್ಲಿ 1952ರ ಜೂನ್ 18ರಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ 11 ಗಂಟೆಗೆ ನಡೆಯಿತು. ಚನಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದ ವಿ. ವೆಂಕಟಪ್ಪ ಅವರನು ಗೌರವ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಕೆಂಗಲ್ ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಸೇರಿದಂತೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಎಲ್ಲ ಸದಸ್ಯರಿಗೂ ವೆಂಕಟಪ್ಪ ಅವರೇ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾವಿಧಿ ಬೋಧಿಸಿದ್ದರು. ನಂತರ ನಡೆದ ಸ್ಪೀಕರ್ ಸ್ಥಾನದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತವೇರಿ ಗೋಪಾಲಗೌಡ ಹಾಗೂ ಎಚ್. ಸಿದ್ದಯ್ಯ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದರು. 74 ಮತ ಪಡೆದ ಎಚ್. ಸಿದ್ದಯ್ಯ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆದರು. ಜಿ.ಎಸ್. ವೆಂಕಟರಮಣ ಅಯ್ಯರ್ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಪ್ರಥಮ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಅವಧಿ 1952ರ ಜೂನ್ 18ರಿಂದ 1957ರ ಮಾರ್ಚ್ 31. ಆದರೆ, ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ರಾಜ್ಯ ಮೂವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕಂಡಿತು.

1956ರಲ್ಲಿ ಭಾಷಾವಾರು ರಾಜ್ಯ ರಚನೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಂಗಲ್ ಹನುಮಂತಯ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕಾರಣದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇರಿಸಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ 1956ರ ಆಗಸ್ಟ್ 19ರಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದರು. ಇವರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ವಿಜೇತ ಕಡಿದಾಳ್ ಮಂಜಪ್ಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಅವಧಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಮುನ್ನವೇ ಅಂದರೆ 1956ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 31ರಂದು ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಬೇಕಾಯಿತು. ರಾಜ್ಯ ಏಕೀಕರಣ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದ ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಲೋಕಸಭೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. 1956ರ ನವೆಂಬರ್ 1ರಂದು ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ, ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಥಮ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರು. ಅಂದರೆ 1957ರ ಮಾರ್ಚ್ 31ರವರೆಗೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಎರಡನೇ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಿತು. ಪ್ರಥಮ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 269 ದಿನ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅಧಿವೇಶನ ನಡೆಯಿತು. 

Concretization is fatal for green zone

 A 'legal wand' is needed to restore the city's eco-friendly reputation.

Concretization is fatal for green zone

Kere Manjunath ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್

Bengaluru: It is always said that Bangalore, which was famous as a garden city and an air-conditioned city, will be brought back to the same condition. Plans are also made. But implementation is limited to concretization only.

 Hundreds of crores are spent annually on the development of lakes and gardens. In projects to save and grow the environment, millions of saplings are planted every year, which is limited to publication. Because, if so many lakh saplings were planted every year, the city would have been full of trees.

 Further, tens of crores are being spent on the development of each lake. Here more attention is being given to concrete construction instead of allowing for biodiversity. In the past, there was nothing else except that the lake was used as a connecting bridge. Now concrete is being used for the walking track around the lake. Crores are being spent on the construction of buildings and high-tech facilities. However, there are no facilities for birds and animals in the lakes which are a place of biodiversity. There is no space for trees.

 A civil engineer is the standard for the development of a lake, while eco-friendly facilities are negligible. This also applies to gardens. Furniture is preferred over trees in gardens. Citizens allege that neither the government nor the politicians have any hindsight in cutting trees and planting them.

 A lot of work needs to be done in pollution control. The task is to measure air and water pollution and publish it. Responsibility should be assigned to this board, which has been limited to this for so many years. If there is any kind of pollution, the board should be held responsible for it. Such an expectation needs the official seal of the government. Otherwise, environmental activists demand that there should be an order by law.

Environmental impact assessment should be mandatory

 Bangalore's urbanization has had a significant impact on biodiversity. Uncontrolled real estate growth and development of overconcretization in infrastructure such as roads have affected the environment. The Bangalore Development Authority is converting land in villages around the city into barangays to accommodate the growing population. Large-scale infrastructure projects such as road widening, metro rail and new flyovers are also contributing to habitat loss. These projects involve cutting down trees and loss of green cover, mostly affecting animals and birds.

 Lakes, gardens and trees are critical to the sustainable growth of the city and its population. While housing and other infrastructure are needed, sustainable development is needed to mitigate micro climate change. Environmental Impact Assessment (EIA) should be mandatory for all upcoming and current projects to ensure that we regain the Garden City title that we have lost in the name of development. A master plan should be developed continuously every year. List the ward-wise land-use changes in the city and help create a people-friendly climate.

Vinod Jacob, Chief Manager, Namma Bangalore Foundation

Development should not be life-threatening

 Bangalore has forgotten the environment in the fast pace of development and people's representatives are giving more preference to concrete. Marking the boundaries of the city in four directions, giving importance to water and clean air and showing the important lesson of making it a garden city is again studied and implemented with interest and earnestness but Bendakalur will become a decrepit city. Otherwise tomorrow the next generation will curse us. The Vrishabhavati River has gone without a name and has become Kengeri Mori. Thousands of lakes in the river basins have been destroyed, the extinct lakes are filled with sewage and the smell of disaster is spreading everywhere. Lined with wooden roads, the cold memory is gone.

 Emphasis should be placed on maintaining the urban forests, redeveloping the royal canals and filling the lakes with fresh water. Like recovery. When new barangays are built in the outer zones of the city, 50 percent of the budget should be forest. There are ten popular ways to reduce traffic congestion and need to be implemented. Environmental Management and Control Boards should stop the works which are harmful to the environment. Life is only if there is life. Development should not be life-threatening.

 Dr. T.J. Renuka Prasad, Emeritus Professor of Geology, Bangalore University

The creation of heat islands is fatal

 Lakes in the city are being developed at a cost of hundreds of crores and are being built as thermal islands. Instead of fostering biodiversity, concretization is increasing. There is no standard for the development of lakes. A technical approval committee consisting of environmental experts i.e. geologists, hydrologists, limnologists, toxicologists and civil engineers is essential. The Karnataka Lake Conservation and Development Authority should take steps to implement what is approved here. All should be empowered to run under the supervision of this authority.

 No lake development work shall be undertaken without a Detailed Plan Report (DPR) and approval of the Technical Approval Committee. There should be a system where all these details are freely available to citizens through a website. Justice N.K. According to the Patil report, district and state level lake committees should be formed and responsible for monitoring. No concrete development including road and flyover should take place in the lake and buffer zone. To reduce the temperature in Bangalore, the environment has to be preserved. Instead of showing everything in the book, only eco-friendly developments should be undertaken.

Ramprasad, Friends of Lakes

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ...

ಬೆಂಗಳೂರು | ಹಸಿರು ವಲಯಕ್ಕೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟೀಕರಣ ಮಾರಕ |

Karnataka Assembly Rewind-5: K. Changalaraya Reddy, the First Chief Minister of the state

Karnataka Assembly Rewind-5: K. Changalaraya Reddy, the First Chief Minister of the state 

Kere Manjunath ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

The House of Representatives and the Parishad were dissolved in 1949 after taking a decision to frame the constitution of Mysore State under the Constitution of India. After this, in 1952, as per the constitution, the first assembly of 80 elected members and one nominated member came into existence. After the formation of Andhra Pradesh state in 1953, some areas of Bellary district were annexed from Madras state to Mysore state. On this occasion five members joined the strength of the assembly.

 In 1956, states were recognized according to language. As a result, the new state of Mysore came into existence on 1 November 1956. Four districts from Bombay State, three districts from Hyderabad State, one district from old Madras State and one taluk from Kodagu State were added. In 1973 Mysore State was renamed as Karnataka.

The State Legislature consisted of two Houses, one named the Vidhana Sabha and the other the Legislative Council (Vidhana Parishat). In 1957, the number of assembly members increased to 179, 208 in 1962, and 216 in 1967. After the number of MLAs increased to 224 in 1978, it is still the same. In addition, there is one nominee member.

 The strength of Vidhana Parishadlt was 63 in 1957. It was expanded to 75 in 1987. Out of which 25 members are elected by the assembly. 25 members are elected from local bodies, 7 members each from graduate and teacher's field. 11 members are nominated by the government.

Anga Sadan (Constituent Assembly) was formed in 1946 to frame the Constitution of India. All the provinces of the country had this parliament according to their respective states. K. Changalaraya reddy, T. Siddalingaiah, H.R. Gaurav Reddy, S.V. Krishnamurthy Rao, K. Hanumanthaiah, H. Siddaveerappa and T. Chanaiah were in the Mysore represented team as members. As the first Chief Minister of Mysore State, K. Changalarayareddy served from 25 October 1947 to 30 March 1952. The first general election was held in 1952 after the constitution. From that the first assembly of the state was established.

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-5: ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಥಮ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಕೆ. ಚಂಗಲರಾಯ ರೆಡ್ಡಿ

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

ಭಾರತ ಸಂವಿಧಾನದಡಿಯೇ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯದ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನೂ ರಚಿಸುವಂತೆ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಂಡು ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸದನ ಹಾಗೂ ಪರಿಷತ್ 1949ರಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಜನೆಯಾಯಿತು. ಇದಾದ ನಂತರ 1952ರಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ ಪ್ರಕಾರ, ಆಯ್ಕೆಗೊಂಡ 80 ಸದಸ್ಯರು ಹಾಗೂ ಒಬ್ಬರು ನಾಮನಿರ್ದೇಶಿತ ಸದಸ್ಯರ ಪ್ರಥಮ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. 1953ರಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ರಾಜ್ಯ ರಚನೆಯಾದ ನಂತರ ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದವು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಐವರು ಸದಸ್ಯರು ಸೇರಿಕೊಂಡರು.

1956ರಲ್ಲಿ ಭಾಷಾನುಸಾರ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ 1956ರ ನವೆಂಬರ್ 1ರಂದು ಹೊಸ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯ ಉದಯವಾಯಿತು. ಬಾಂಬೆ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಜಿಲ್ಲೆ, ಹೈದರಾಬಾದ್ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಮೂರು ಜಿಲ್ಲೆ, ಹಳೆ ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಒಂದು ಜಿಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ತಾಲೂಕು, ಕೊಡಗು ರಾಜ್ಯ ಸೇರಿಕೊಂಡವು. 1973ರಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ರಾಜ್ಯದ ಶಾಸನ ಸಭೆ ಎಂದು ಸದನಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು, ಒಂದನ್ನು ವಿಧಾನಸಭೆ ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ವಿಧಾನಪರಿಷತ್ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಯಿತು. 1957ರಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಸಭೆ ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ 179, 1962ರಲ್ಲಿ 208, 1967ರಲ್ಲಿ 216ಕ್ಕೆ  ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಯಿತು. 1978ರಲ್ಲಿ ಶಾಸಕರ ಸಂಖ್ಯೆ 224ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾದ ನಂತರ ಈಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಇದೆ. ಜತೆಗೆ ಒಬ್ಬರು ನಾಮಕರಣ ಸದಸ್ಯರಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಧಾನಪರಿಷತ್‌ನ ಸಂಖ್ಯೆ 1957ರಲ್ಲಿ 63 ಆಗಿತ್ತು. 1987ರಲ್ಲಿ 75ಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಯಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ 25 ಸದಸ್ಯರು ವಿಧಾನಸಭೆಯಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾದವರು. 25 ಸದಸ್ಯರು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ, ತಲಾ 7 ಸದಸ್ಯರು ಪದವಿ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. 11 ಸದಸ್ಯರನು ಸರ್ಕಾರ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ ರಚನೆಗಾಗಿ 1946ರಲ್ಲಿ ಅಂಗ ಸದನ (ಕಾನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಯಂಟ್ ಅಸೆಂಬ್ಲಿ) ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲೂ ಆಯಾ ರಾಜ್ಯಕ್ಕನುಸಾರ ಈ ಅಂಗಸದನವಿತ್ತು. ಮೈಸೂರು ಅಂಗ ಸದನದಲ್ಲಿ ಕೆ. ಚಂಗಲರಾಯರೆಡ್ಡಿ, ಟಿ. ಸಿದ್ದಲಿಂಗಯ್ಯ, ಎಚ್.ಆರ್. ಗೌರವ್ ರೆಡ್ಡಿ, ಎಸ್.ವಿ. ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ರಾವ್, ಕೆ. ಹನುಮಂತಯ್ಯ, ಎಚ್. ಸಿದ್ದವೀರಪ್ಪ ಹಾಗೂ ಟಿ. ಚನಯ್ಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು. ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಥಮ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಕೆ. ಚಂಗಲರಾಯರೆಡ್ಡಿ 1947ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 25ರಿಂದ 1952ರ ಮಾರ್ಚ್ 30ರವರೆಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಸಂವಿಧಾನದ ರಚನೆಯಾದ ನಂತರ 1952ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಿತು. ಅದರಿಂದ ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಥಮ ವಿಧಾನಸಭೆ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು.

 

 

Karnataka Assembly Rewind-4: Members got freedom of speech

Karnataka Assembly Rewind-4: Members got freedom of speech

Kere Manjunath ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

Nomination of members to the Parishad by the House of Representatives began in 1940. And then the council began to legislate. No new rules could be introduced without the signature of the Parishad and Diwan. In case of emergencies, some matters were exempted from the Parishad, and the government used to legislate for them. In 1914, members were allowed to ask questions between councils. In 1915, the member's sub-question was also allowed. In 1914, the Parishad got the power to discuss the budget. The power to vote on demand for grants was given in 1923. In British India's some expenditure could not be voted on. This also got an opportunity. After 1919, the Parishad became capable of taking decisions.

In 1923, the Council was prohibited from changing the rules and legislative policies of the House of Representatives. In 1917 the term of Parishad members was fixed for three years and in 1940 four years. Like the Government of India Act of 1935, the Government of Mysore Act of 1940 provided freedom of speech to members of the House of Representatives.

After independence, the Maharaja of Mysore issued an order on 29 October 1947 to constitute a constituent assembly for the establishment of Mysore State. When the House of Representatives met, some of the members of the House of Representatives and the Parishad suggested that a separate constitution should be made for the state of Mysore. Most of them were of the opinion that it would be appropriate for the Government of India to draft a constitution for the administration of the state. A large number of members demanded that the Government of India should draft a constitution for the state as well. In recognition of this, a resolution was taken in the House of Assembly that the constitution of the Government of India should be adopted for the state of Mysore.

Thus the House of Representatives and the Parishad were dissolved. As per the order issued by the Maharaja in November 1949, the Sadan and the Parishad were dissolved on 16th December 1949. The Anga Sadan formed in 1947 served as the proposed House of Mysore till elections were held as per the constitution.

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-4: ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು ವಾಕ್‌ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್‌

1940ರಲ್ಲಿ ಪರಿಷತ್‌ಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸದನದಿಂದ ಸದಸ್ಯರು ನಾಮನಿರ್ದೇಶನವಾಗುವುದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ತದನಂತರ ಪರಿಷತ್ ಕಾನೂನು ರಚನೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಪರಿಷತ್ ಹಾಗೂ ದಿವಾನರಿಂದ ಸಹಿಯಾಗದೆ ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಪರಿಷತ್‌ನಿಂದ ಹೊರತಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಇವುಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರವೇ ಕಾನೂನು ರಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪರಿಷತ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡುವೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲು 1914ರಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಲಾಯಿತು. 1915ರಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯರ ಉಪಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಅನುವಾಯಿತು. 1914ರಲ್ಲಿ ಪರಿಷತ್‌ಗೆ ಬಜೆಟ್ ಮೇಲೆ ಚರ್ಚಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ಬಂತು. ಅನುದಾನದ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಮತ ಹಾಕುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು 1923ರಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವೆಚ್ಚಗಳಿಗೆ ಮತಹಾಕುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶ ಲಭ್ಯವಾಯಿತು. 1919ರ ನಂತರ ಪರಿಷತ್ ನಿರ್ಣಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥವಾಯಿತು.

ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸದನದ ನಿಯಯ ಹಾಗೂ ಶಾಸನ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಷತ್ ಬದಲಿಸದಂತೆ 1923ರಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲೆಯಾಯಿತು. 1917ರಲ್ಲಿ ಪರಿಷತ್ ಸದಸ್ಯರ ಅವಧಿಯನ್ನು ಮೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ 1940ರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. 1935ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾಯಿದೆಯಂತೆಯೇ 1940ರ ಮೈಸೂರು ಸರ್ಕಾರದ ಕಾಯಿದೆ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸದನದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ವಾಕ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಲಭ್ಯವಾಯಿತು.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಂತರ, ಮೈಸೂರು ಮಹಾರಾಜರು 1947ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 29ರಂದು ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಅಂಗ ಸದನ ರಚಿಸಲು ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿದರು. ಅಂಗ ಸದನ ಸಭೆ ಸೇರಿದಾಗ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸದನ ಹಾಗೂ ಪರಿಷತ್‌ನ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಂವಿಧಾನ ರಚನೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಕೆಲವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತದ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸುವುದೇ ಸೂಕ್ತ ಎಂದು ಬಹುತೇಕರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು. ಭಾರತದ ಸರ್ಕಾರವೇ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೂ ಸಂವಿಧಾನ ರಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಅಧಿಕ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯರು ಆಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆತು, ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸುವ ಸಂವಿಧಾನವೇ ಅಳವಡಿಕೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಅಂಗ ಸದನದಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸದನ ಹಾಗೂ ಪರಿಷತ್ ವಿಸರ್ಜನೆಯಾಗುವಂತಾಯಿತು. 1949ರ ನವೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜರು ಹೊರಡಿಸಿದ ಆಜ್ಞೆ ಪ್ರಕಾರ, ಸದನ ಹಾಗೂ ಪರಿಷತ್ 1949ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 16ರಂದು ವಿಸರ್ಜನೆಯಾದವು. ಸಂವಿಧಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯುವವರೆಗೂ 1947ರಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾದ ಅಂಗ ಸದನವೇ ಮೈಸೂರಿನ ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ ಸದನವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿತು.

 

 

 

Karnataka Assembly Rewind-3: There was no right to vote

Karnataka Assembly Rewind-3: There was no right to vote, there were only two ministers

Kere Manjunath  ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್

Although the country's first House of Representatives had statutory status, members did not have voting rights. Members of this House were initially not given any substantive rights. But, it is not limited to listening to the speech of Diwan. Suggestions could have been made in public interest. Can contribute to the management of activities in all branches of administration.

This House had no right to vote. But the legislative measures had to be brought before the members in the House for the first time. Through that their opinion was collected. The main feature of the House of Representatives was that it provided representation to the government by its members. In the early 19th century there was a demand to nominate members of the House to the Council of Maharajas. In 1940, the government allowed such participation. The Government of Mysore Act of 1940 allowed the Maharaja to appoint two members as Ministers to the Council of Ministers. One of them was to be appointed by the House and the other by the Parishad.

Because, before this in 1907 Vidhana Parishat started. It was intended to appoint non-officials with practical experience and local knowledge to assist the government in formulating laws and regulations. Dewan was the president. This Parishad had not less than 10 and not more than 15 members. The government was nominating for it. Of these, one out of five should be non-officials. In 1923, the maximum number was raised to 50, allowing 60 per cent non-official members. Mysore University, commerce, traders, planters were given special representation. If they were not selected, the government would nominate them, reserving seats for Muslims, Christians and backward classes. In 1940, the maximum size of the Parishad was further increased, and the Maharaja was given the power to appoint some here and there from the House.

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-3: ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ, ಇದ್ದದ್ದು ಇಬ್ಬರೇ ಸಚಿವರು

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್

ದೇಶದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸದನಕ್ಕೆ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಲಭ್ಯವಾದರೂ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಸದನದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಕವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಗುರುತರವಾದ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ದಿವಾನರ ಭಾಷಣವನ್ನು ಆಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲೂ ಇಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮೇರೆಗೆ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದಿತ್ತು. ಆಡಳಿತದ ಎಲ್ಲ ಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಬಹುದಿತ್ತು.

ಈ ಸದನಕ್ಕೆ ಮತದಾನ ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಶಾಸನಬದ್ಧವಾದ ಕ್ರಮಗಳನು ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಸದನದಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯರ ಮುಂದಿಡಬೇಕಿತ್ತು. ಆ ಮೂಲಕ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸದನದ ಮುಖ್ಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೆಂದರೆ ಅದು ಸದಸ್ಯರಿಂದ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜರ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ಗೆ ಸದನದ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ನಾಮನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಾಯವಿತ್ತು. 1940ರಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿತು. 1940ರ ಮೈಸೂರು ಸರ್ಕಾರದ ಕಾಯಿದೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಮಂತ್ರಿಗಳ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ಗೆ ಸಚಿವರನಾಗಿ ನೇಮಿಸಲು ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಸದನ ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಪರಿಷತ್‌ನಿಂದ ನೇಮಕವಾಗಬೇಕಿತ್ತು.

ಏಕೆಂದರೆ ಇದಕ್ಕೂ ಮುನ 1907ರಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಪರಿಷತ್ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಅಧಿಕಾರೇತರ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿರುವವರನು ನೇಮಿಸಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ನಿಯಮ ರೂಪಿಸಲು ಸಹಕಾರ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶ ಇದರದ್ದಾಗಿತ್ತು. ದಿವಾನರು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಪರಿಷತ್‌ನಲ್ಲಿ 10ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೂ 15ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸದಸ್ಯರು ಇರುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರ ಇದಕ್ಕೆ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಐವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಅಧಿಕಾರೇತರರಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು. 1923ರಲ್ಲಿ ಗರಿಷ್ಠ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು 50ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಶೇ.60ರಷ್ಟು ಅಧಿಕಾರೇತರ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಲಾಯಿತು. ಮೈಸೂರು ವಿವಿ, ವಾಣಿಜ್ಯ, ವ್ಯಾಪಾರಿ, ಪ್ಲಾಂಟರ್‌ಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಮುಸ್ಲಿಂ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸ್ಥಾನ ಮೀಸಲಿರಿಸಿ, ಅವರು ಆಯ್ಕೆಯಾಗದೆ ಹೋದರೆ ಸರ್ಕಾರವೇ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. 1940ರಲ್ಲಿ ಪರಿಷತ್‌ನ ಗರಿಷ್ಠ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಸದನದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕೆಲವರನು ನೇಮಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.

 

 

Karnataka Assembly Rewind- 2: Only those who pay tax are voters

Karnataka Assembly Rewind- 2: Only those who pay tax are voters

Kere Manjunath  ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್

Ten years after the country's first 'House of Representatives' started on October 7, 1881, i.e. in 1891, elections were held for this House. Payers of certain revenue at the taluk level and graduates of Indian universities were eligible to vote and become members. Each taluk was fixed with the same number of members. Those who had these qualifications met annually in each taluk, and elected the members assigned to the taluk from among them.

Local organizations and associations could also send their representatives. The voting age was fixed at 18 in the wake of positive response to this process. Only those who completed 18 years of age could be elected as taluk members. In 1924, the age of candidates was increased from 18 to 21 years. In 1940, this year became 25.

In 1894, there was a further change in this election process. Only local bodies with a population of more than five thousand were allowed to send their representatives. Graduates who did not own land could not become members. The term of Taluk members was fixed at three years. In 1918 the landed property entitlement was abolished. In 1919, the terms of all these members were increased to three years, allowing for greater representation from local bodies. In 1923, the term of the House of Representatives was fixed at three years by making rules.

 In 1932, the number of taluk members was redistributed on the basis of population. Election of members from Bangalore and Mysore city bodies was introduced as early as 1932. Established in 1881, the Executive Order of the House of Representatives functioned until 1923. In 1923 the House of Representatives was given statutory status by notification of rules by the Maharaja.

ವಿಧಾನಸಭೆ ಮೆಲುಕು-2: ಕಂದಾಯ ಕಟ್ಟಿದವರು ಮಾತ್ರ ಮತದಾರರು

ಕೆರೆ ಮಂಜುನಾಥ್

ದೇಶದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸದನ’ 1881ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅಂದರೆ 1891ರಲ್ಲಿ ಈ ಸದನಕ್ಕೆ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಿತು. ತಾಲೂಕು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಂದಾಯ ಪಾವತಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪಡೆದವರು ಮತದಾನ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಸದಸ್ಯರಾಗಲು ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಾಲೂಕಿಗೆ ಇಂತಿಷ್ಟೇ ಸದಸ್ಯರು ಎಂದು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಅರ್ಹತೆ ಹೊಂದಿದವರು ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ತಾಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ಸಭೆ ನಡೆಸಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ತಾಲೂಕಿಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಸದಸ್ಯರನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಸಂಘ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನು ಕಳುಹಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮತದಾರರ ವಯಸ್ಸನ್ನು 18ಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. 18 ವರ್ಷ ತುಂಬಿದವರಷ್ಟೇ ತಾಲೂಕು ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಬಹುದಾಗಿತ್ತು. 1924ರಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ 18 ವರ್ಷವನ್ನು 21ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಯಿತು. 1940ರಲ್ಲಿ ಈ ವರ್ಷ 25ಕ್ಕೇರಿತು.

1894ರಲ್ಲಿ ಈ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಯಾಯಿತು. ಐದು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನು ಕಳುಹಿಸಲು ಅನುಮತಿ ಇತ್ತು. ಭೂಮಿ ಹೊಂದಿರದ ಪದವೀಧರರು ಸದಸ್ಯರಾಗುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾಲೂಕು ಸದಸ್ಯರ ಅವಧಿಯನ್ನು ಮೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. 1918ರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಆಸ್ತಿಯ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಯಿತು. 1919ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು, ಈ ಎಲ್ಲ ಸದಸ್ಯರ ಅವಧಿಯನ್ನು ಮೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಯಿತು. 1923ರಲ್ಲಿ ನಿಯಮ ರೂಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸಭೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು  ಮೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು.

1932ರಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾಲೂಕು ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪುನರ್‌ನಿಗದಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಬೆಂಗಳೂರು ಹಾಗೂ ಮೈಸೂರು ನಗರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಸದಸ್ಯರ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು 1932ರಲ್ಲೇ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು. 1881ರಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸದನದ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಆದೇಶ 1923ರವರೆಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿತು. 1923ರಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜ ಅವರು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅಧಿಸೂಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಸದನಕ್ಕೆ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಲಭ್ಯವಾಯಿತು.